Mahi 2
Uygun
- «Mahi»yi okuyup hikâyenin devamını bekleyenlere
- Türk mahalle romantizmini, koruyucu erkek kahramanları ve aile sahnelerini sevenlere
- Birkaç çiftin paralel hikâyesini izlemeyi seven okurlara
Uygun değil
- İlk kitabı okumamış okurlara — hikâye doğrudan devam ediyor
- Sahiplenici, kıskanç ilişki modellerinden rahatsız olanlara
- Yetişkinlere yönelik romantik sahneleri okumak istemeyenlere
Yazar kitabı kişisel bir notla açar: dokuz yaşında babasını kaybettiğini, bu yüzden ebeveynsiz büyüyenleri iyi anladığını yazar ve okurlardan Mahi'ye bu kez «annesizliği bilen ve anlayan» biri olarak bakmalarını ister. Bu not, ilk kitapta Mahi'nin aşırı fedakâr görünen kararlarına bir açıklama getirir ve devam kitabının duygusal anahtarını — kayıp, ait olma ve «anne olmak» temasını — önceden gösterir.
Birinci bölüm gergin bir açılıştır: Mahi hastanede uyanır, belleğinde üzerlerine sürülen arabanın sesi, herkesin bağırması, üzerine kapanan Ali Asaf, kulak uğuldatan patlama ve onun parmaklarındaki kan canlanır. Ali Asaf yaralı koluna rağmen her şeyin yolunda olduğunu tekrarlar, ama bakışlarındaki tedirginlik «bildiği ama söyleyemediği bir şey» olduğunu gösterir. Mahi ise onun tehlikeli mesleğini — askerliği — ilk günden kabul ettiğini, ama «yoldan geçen bir manyak» yüzünden onu kaybetme düşüncesine dayanamadığını söyler.
Bu bölüm ilişkinin yeni evresini de gösterir: Ali Asaf artık «Yavrum», «Mahinev» diye seslenir, Mahi'nin yanında kalmak için Bahar ve Emine anneyle «mücadele» eder ve sonunda herkesin önünde «Ben de sevgilisiyim!» diye bağırır. Bu mizahi an romanın en sevimli sahnelerinden biri — sert asker imajıyla aile içindeki çocuksu inat arasındaki karşıtlık iyi işlenmiş. Ama aynı bölümde romantik sahne de uzun ve ayrıntılı; kitabın «yetişkin okurlar içindir» ibaresi boşuna değil.
Bahar'ın gözünden yazılan bölümler romana nefes aldırır. Bahar ağabeyinin arkadaşı Selim'le ilişkisini aileden saklamaktadır, Selim ise artık «gizlenmek yok» der. Selim'in üç katlı evi, boşandıktan sonra ailesinin yanına dönen Nalan abla, küçük Ayşin — bu ayrıntılar mahalle hayatını canlı tutar. Bahar'ın Selim'in kırgınlığını gidermek için evine gitmesi ve ardından Mahi'den gelen «Ali Asaf ikinizi de çağırıyor» telefonu tatlı bir gerilim yaratır.
Zayıf yanlar ilk kitaptakiyle aynı: aynı duyguların çok uzun anlatımı, «gözlerim doldu», «dişlerini sıktı» gibi tekrarlanan ifadeler ve romantik sahnelerin olay örgüsünü yavaşlatması. Saldırının ardındaki sır ise merak uyandırıyor ve ilk kitaptaki «başka yolum yoktu» itirafına köprü kuruyor. Seriyi sevenler için tatmin edici bir devam, yeni okurlar içinse önce ilk kitap okunmalı.
- Mahi ve Bahar'ın gözünden dönüşümlü bölümler
- «Geçmiş» başlığı altında süren zaman çizgisi
- Her bölümün başında Cemal Süreya şiirleri ve şarkı adları
Serinin ilk kitabı — sitemizde incelemesi var
Yine Asaf adlı bir kahramanı olan başka bir Türk romantizmi — sitemizde incelemesi var
Sevgi ile korku arasındaki sınırı inceleyen ünlü romantik dram
Mahi hastanede panik içinde uyanır, Ali Asaf onu sakinleştirir, yarasının «ufacık bir sıyrık» olduğunu, başka kimsenin zarar görmediğini söyler. Mahi herkesin nerede olduğunu sorunca Ali Asaf itiraf eder: Bahar ve Emine anne hastanede kalmak için tartışırken, Bahar'ın «En yakın arkadaşı benim» sözüne «Ben de sevgilisiyim» diye karşılık vermiş — ve böylece ilişkileri herkesin önünde açığa çıkmıştır.
Bahar'ın bölümünde kırgın Selim'in evine gider, barışırlar ve «artık gizlenmek yok» diye anlaşırlar. Eve döndüğünde Mahi arar: Ali Asaf her şeyi öğrenmiştir ve Bahar ile Selim'i birlikte çağırmaktadır.
Bir sorununuz varsa bize yazın. Yayınevi, yazar, hak sahibi ya da sadece okuyucu — fark etmez. Bu incelemede telif hakkı açısından sorunlu bir şey varsa, inceleme yazarı sitenin kurallarını ihlal etmişse, ya da sadece bir öneriniz ya da şikayetiniz varsa, hey@kitabdanevar.com adresine yazın. Meseleyi mahkemeye taşımadan, kendi aramızda çözmek istiyoruz: başvuruyu 48 saat içinde inceliyor, gerekirse incelemeyi düzeltiyor ya da tamamen kaldırıyoruz.
