Benim Türküm — Emel Taşçıoğlu Kitabı
Uyğundur
- Türk xalq musiqisi, türkülər və onları ifa edən sənətçilərin həyatına maraq duyanlara
- Memuar və söhbət formasında yazılmış, isti və sadə dilli xatirə kitablarını sevənlərə
- Keçən əsrin Ankarasında gündəlik həyatı, toy mədəniyyətini və TRT tarixini öyrənmək istəyənlərə
Uyğun deyil
- Musiqi tarixçisi kimi dəqiq sənədləşdirilmiş, mənbə istinadlı akademik tədqiqat axtaranlara
- Müasir musiqi və şou-biznes haqqında oxumaq istəyənlərə: mövzu əsasən ənənəvi xalq musiqisidir
Kitab söhbət (sual-cavab) formasındadır və Emel Taşçıoğlu hekayəsini Ankaranın köhnə Hamamönü məhəlləsindən başlayır: iş qoxulu bacalar, sınıq-salxaq tək gözlü evlər. O, Gazeller küçəsindəki iki mərtəbəli köhnə Ankara evində böyüyüb; qonşuluqda Mehmet Akif Ersoyun evi və kiçik məscid var idi. Gecələr böyük salonda yer yatağı sərilər, evlər kənddən gələn qohum-əqrəbə ilə dolu olardı; salondakı qapaqlı dolabın içi isə hamam idi.
Müəllif məhəllənin sakinlərini canlı detallarla xatırlayır: əlində tel tələ ilə zibil qutusuna gedən Elmas xala, «dəli Muhittin» (çox oxumaqdan dəli olduğunu deyərdilər), «dastançılar» — əllərində kağız topaları, türkü oxuya-oxuya küçəyə girib şeir və türkü sözləri satardılar, Ramazan gecəsi davulla mani deyən Çarliston əmi. Ata Ali Rıza Güney kiçik dövlət məmuru idi; ailə bir maaşla dolanırdı, yoxsulluq isə «böyük sevgi və səmimiyyətlə bölüşülürdü». Müəllif bu illəri yarımçıq qalmış uşaqlığın bir növ davamı kimi xatırlayır.
«Türküləri hiss etmək» bölməsində müğənninin musiqi istedadı atasından gəldiyi izah olunur: ata yoxsulluq içində böyüyüb, məktəbə getməyib, atasının restoranında işləyib, bağlamanı ilk dəfə on beş yaşında «küflek»dən (pekmez ağdası ilə hazırlanmış bağlama) öyrənib, sonra EGO-da məmur olub, eyni zamanda şair və bəstəkar imiş. Evdə həmişə saz çalınıb; Emel üç yaşında bağlamanı sürüyüb atasının yanına gətirərək «Baba, nana çal» deyərmiş. Ata onu və ağabəylərini (Ekrem, Ertuğrul) mütəmadi çalışdırıb; beş yaşında Emel səksən türkünü əzbər oxuyurmuş.
Əzbərləmə metodu maraqlıdır: o, sözləri əzbərləmir, türküdəki hekayəni gözünün qarşısına gətirir («daşa can ver» sözlərində övladsız qadın daşı qucağına alıb Allaha yalvarır). Ata əvvəl bunun istedad olub-olmadığına şübhə edib, sonra qonaqlara dinlətdirib. Qrup ideyasını ona qonaqlar təklif edib. İlk səhnə 19 may 1970-ci ildə atasının işlədiyi EGO-nun «Gənclik və Ailə Gecəsi»ndə olub; gecədə o dövrün məşhurları Özay Gönlüm və Necla Erol da çıxış edir, EGO müdiri beş yaşlı uşağın solist olduğuna əvvəl inanmır.
- Kitab «uzun müsahibə» formasındadır: müəllifin qısa suallarına ifaçı uzun, söhbət tərzli cavablar verir
- Mətn səmimi və gündəlik dildədir; türkülərdən sitatlar və xalq deyimləri ilə zənginləşdirilib
- Köhnə fotoşəkillər, ailə arxivi və əlyazma sənədləri (atanın gündəliyi) kitaba tarixi təsir və dəqiqlik verir
- Hər fəsil bir hadisə və ya sual ətrafında qurulub, bu da kitabı fəsil-fəsil oxumağa imkan verir
Oxunan hissənin sonunda növbə Güney ailəsinə çatır: ata və ağalar çalmağa başlayır, beş yaşlı Emel mikrofonla səhnədə gəzir və heç kim ona solist kimi baxmasa da, türkünə tam lazımi yerdə girir. Bundan sonrası bu rəyin dairəsindən kənardadır.
Problem görürsünüzsə bizə yazın. Nəşriyyat, müəllif, hüquq sahibi və ya sadəcə oxucu — fərqi yoxdur. Bu icmalda təlif hüququ baxımından problemli bir şey varsa, icmal yazarı saytın qaydalarını pozubsa, yaxud sadəcə təklifiniz və ya iradınız varsa, hey@kitabdanevar.com ünvanına yazın. Məsələni məhkəməyə aparmadan, öz aramızda həll etmək istəyirik: müraciəti 48 saat ərzində araşdırır, lazım gələrsə icmalı düzəldir və ya tamamilə silirik.