Yine mi Sen?

Roman gülməli və canlı bir səhnə ilə açılır. Ari Bruklin muzeyinin qarşısında ayaqlarını çiyin genişliyində açıb «Nyu-Cersinin ikinci ən böyük vaşaq yaşayış yerini qorumaq» üçün ianə toplayır. Onun «provokasiya ilə başla» taktikası — altı dollarlıq soyuq qəhvə üçün on dəqiqə növbədə durmuş adama birbaşa müraciət — uzun boylu, eynəkli, bahalı kotlu bir kişiyə işləmir: o, «telefonla danışıram!» deyib qaçır. Ari isə arxasınca «bir qurtum ala bilərəmmi?» deyə qəhvəsinə uzanır. Bu səhnə Arinin xarakterini — utanmaz, cəsarətli, bir az dağınıq — dərhal göstərir.

Goldbeck Arinin həyatını yumorla, amma real detallarla qurur: komediya karyerası üçün Nyu-Yorka gəlib, amma küçədə ianə toplayır; ev yoldaşı Natalinin «rahat» ikinci otağı əslində iki mərtəbəli çarpayı olan paltar şkafıdır; müəllimi və yataq yoldaşı Qeyb ona komediya dünyası haqqında nağıllar danışıb, amma özü əriştə dükanında kassirdir. Ari ilə Qeybin «Başlanğıc» filmini üç həftədir on dörd dəqiqəlik hissələrlə «izləməsi» romanın müasir, ironik tonunu yaxşı göstərir.

Sonra qapıda o kobud kişi peyda olur — Coş Kestenberq, «Natalinin sevgilisi». Bu an ikinci perspektivə keçid romanın ən güclü texnikasıdır: Coşun beynində saat işləyir — planına görə Natali səkkiz dəqiqə sonra bir qədəh Sancerre içib onun portağal doğramasına baxmalıdır; bu gecə «ünlem işarəsi» ilə rəsmi münasibət başlamalıdır. Bunun əvəzinə qarşısında çəhrayı saçlı, kişi alt paltarı və «Obama HOPE» yazılı köynək geymiş bir yad var. Coşun «nöqtə, ünlem işarəsindən daha yaxşıdır» kimi fikirləri onun mükəmməlliyə düşkün, nəzarətçi təbiətini zarafatla açır.

Qapı qarşısındakı dialoq romanın ruhudur: Ari onu içəri buraxmağa razılaşır, amma bir şərtlə — səhər etdiyi kobudluğu 40 dollarlıq ianə ilə «kompensasiya etsin». Coş bunu dələduzluq sayır, Ari isə cavab verir: «Bəli, Bruklinin bütün mənzillərini gəzib ev yoldaşlarımın atasının pulunu yeyən sevgililərinə vicdan əzabı çəkdirirəm.» Hər iki personaj kəskin, bir-birinə tam əks və məhz buna görə cəlbedicidir — «Harri və Salli» formulunun klassik başlanğıcı.

Zəif tərəflər: roman tanış bir formulu izləyir və oxucu sonluğu əvvəlcədən təxmin edir. Kobud dil və açıq-saçıq cinsi səhnələr ilk fəsildən başlayır və kitab boyu tez-tez təkrarlanır — bu, hər oxucuya uyğun deyil. Türkcə tərcümədə bəzi amerikan zarafatları və mədəni işarələr itir. Buna baxmayaraq, janrı sevənlər üçün ağıllı, gülməli və müasir bir romantik komediyadır.

• Ari və Coşun növbəli perspektivlərindən üçüncü şəxs anlatımı
• İllər boyu təkrarlanan qarşılaşmalar üzərində qurulmuş struktur
• Pop-mədəniyyət işarələri və komediya səhnəsinin dili