20. Yüzyıl Siyasi Tarihi (1914–1995)
Uygun
- Siyasi tarih ve uluslararası ilişkiler öğrencilerine
- 20. yüzyılın diplomatik tarihini kronolojik bir sistem içinde okumak isteyenlere
- Türkiye üniversite tarih ders kitaplarının üslubunu tanımak isteyenlere
Uygun değil
- Öykülü ve canlı tarih okumak isteyenlere
- Güncel araştırmalarla yenilenmiş akademik bakış bekleyenlere
- Kısa özet arayanlara: kitap 750 sayfadan fazladır
Birinci bölümün girişinde Armaoğlu bugünkü uluslararası ilişkilerin yapısının 1914–18 savaşına ve sonuçlarına, onun da 1789–1815'te Avrupa'yı alt üst eden düşünce akımlarına dayandığını yazar. 1815–1914 dönemini iki kısma ayırır: 1815–71 (Fransız İhtilali'nin doğurduğu liberalizm, milliyetçilik ve sosyalizm) ve 1871–1914 (ulusal birliklerin gerçekleşmesi sonucu Avrupa'nın güç dengesinin değişmesi). Afrika ve Uzakdoğu'nun, ABD ve Japonya'nın, ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'nun durumunun da ele alınacağını belirtir.
«Liberalizm» kısmı Rönesans ve Reformasyon hareketlerinin sanat ve din alanında düşünceye özgürlük getirdiğini, ama insanın siyasal yaşayışını değiştirmediğini, hükümdarın mutlak ve sınırsız otoritesinin sürdüğünü yazar. 1789 İhtilali ile insanın «insan olmak haysiyeti» dolayısıyla sahip olduğu temel hak ve özgürlükler, hükümdarın otoritesini sınırlayan unsur olarak çıkar. Yazar 26 Ağustos 1789 tarihli «İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi»nin esaslarını verir: haklar bakımından özgür ve eşit doğmak, özgürlük, mülkiyet, güvenlik ve baskıya direnme hakkı, ulusun egemenliği.
Armaoğlu liberalizmin en önemli unsurunun anayasacılık olduğunu yazar: hak ve özgürlükler anayasada belirtilmedikçe ve hükümdarın yetkileri belirlenmedikçe güvence yoktur. 1792–1815 devrim savaşlarının Napolyon elinde Fransız hegemonyasına dönüştüğünü, ama özgürlük kavramının Avrupa'ya yayılmasını da kolaylaştırdığını belirtir. 4 Temmuz 1776 tarihli Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'nin ise başlangıçta yalnızca birkaç Avrupalı aydının dikkatini çektiğini gösterir.
Sonra 1815 Viyana Kongresi'nden sonra mutlak hükümdarların eski düzeni geri getirdiği, bunun toplumların değişen düşüncesiyle çeliştiği ve 1818–22, 1830 ve 1848 olmak üzere üç ayaklanma dalgasına yol açtığı yazılır. 1818–22'de Almanya, İtalya ve İspanya'da, 1830'da Fransa ve Belçika'da (zamanın en ileri liberal anayasası), 1848–49'da yeniden tüm Avrupa'da ayaklanmalar olur; 19. yüzyıl ortalarında anayasalı rejim «Avrupa ülkelerinin ciddi bir meselesi olmaktan çıkar».
- Metin ders kitabı biçimindedir: başlıklar, numaralama, tarihler ve dipnotlarda Fransızca kaynaklar
- Her konu «kökeni — niteliği — etkisi» düzeniyle açıklanır
- Dil ağır ve resmîdir, ama açıktır
- Çok sayıda atıf akademik kaynaklara (Metternich, Debidour, Renouvin) dayanır
19. yüzyıl Britanya'sının iktisadi ve toplumsal tarihi — sitemizde incelemesi var
Rusya ve Sovyet tarihini yalın dille anlatan kitap — sitemizde incelemesi var
Okunan kısmın sonunda Armaoğlu 1848–49 ayaklanmalarında milliyetçi hareketin ağır bastığını, liberalizmin ise önemli bir zafer kazandığını, Fransa'da Cumhuriyet'in dört yıl sonra imparatorluğa dönüştüğünü yazar ve 19. yüzyıl ortalarında liberalizm ve anayasalı rejimin Avrupa ülkeleri için «ciddi bir mesele olmaktan çıktığını» belirtir. Sonraki kısım milliyetçiliğe geçer.
Bir sorununuz varsa bize yazın. Yayınevi, yazar, hak sahibi ya da sadece okuyucu — fark etmez. Bu incelemede telif hakkı açısından sorunlu bir şey varsa, inceleme yazarı sitenin kurallarını ihlal etmişse, ya da sadece bir öneriniz ya da şikayetiniz varsa, hey@kitabdanevar.com adresine yazın. Meseleyi mahkemeye taşımadan, kendi aramızda çözmek istiyoruz: başvuruyu 48 saat içinde inceliyor, gerekirse incelemeyi düzeltiyor ya da tamamen kaldırıyoruz.
