Az Gelişmişlik ve Kalkınma — Joan Robinson’ın Hindistan Gözlemleri
Uygun
- İktisadi düşünce tarihi ve kalkınma iktisadıyla ilgilenenlere
- Keynes dönemi Cambridge iktisatçıları hakkında okumak isteyenlere
- Sömürgeciliğin ekonomik sonuçlarını inceleyen öğrenci ve araştırmacılara
- Bilimsel yazarlık tartışmalarının «dedektif» yanını sevenlere
Uygun değil
- İktisada yeni başlayan ve hafif bir popüler kitap arayanlara
- Tablo, vergi ve gümrük hesaplarından yorulanlara
- Joan Robinson'ın tam bir biyografisini bekleyenlere — kitap hayatının bir dönemine odaklanıyor
Bu bölüm kitabın en kişisel ve en ilginç kısmı, çünkü yazar kendi doktora araştırmasının hikâyesini anlatıyor. 1929'da Prensler Meclisi adına, hiçbir yazar adı verilmeden yayımlanan «The British Crown and the Indian States» kitabının siyasi kısmını Hintli diplomat ve tarihçi K. M. Panikkar, ekonomi kısmını ise — Panikkar'ın 1979 tarihli otobiyografisinde yazdığına göre — «Mrs. Austin Robinson», yani genç Joan Robinson yazmış. Tahir bu cümleyi buluyor ve bunun Joan Robinson'ın iktisat alanında yayımlanmış ilk çalışması olduğu sonucuna varıyor — yoksulluk, geri kalmışlık ve adaletsiz mali düzenlemeler üzerine.
Yazar keşfini temkinle sınıyor ve bu, bölümü bir «dedektif» hikâyesine dönüştürüyor. Baskı hatası ihtimalini araştırıyor: Panikkar'ın otobiyografisini Oxford Üniversitesi Yayınları basmış, üstelik düzeltilmiş bir baskı. «Mrs. Austin Robinson» ifadesinin hata olmadığını göstermek için Keynes'in Joan Robinson'a yazdığı mektupların da «Mrs. Austin Robinson» adresiyle başladığını hatırlatıyor. Ardından üslubu karşılaştırıyor: belli bir iddialılık, ayrıntılara sabırsızlık, «anlamsız», «kafa karışıklığı» gibi küçümseyici ifadeler — bunlar Joan Robinson'ın sonraki yazılarına da özgü. Danışmanı Geoff Harcourt'un çalışmayı bir yıl boyunca titizlikle okuması da ek güven veriyor.
«Nihayetinde, Çok da Büyük Bir Keşif Değil» kısmı hikâyenin dramatik dönüm noktası. 1988'de, tezin tesliminden birkaç hafta önce, Joan Robinson'ın eşi Austin Robinson ekonomi kısmına asıl katkıyı kendisinin yaptığını bildiriyor. Tahir, Cambridge derece komitesi başkanı William Brown'ın mektubunu ve kendi cevabını eksiksiz aktarıyor: Brown argümanları «oldukça sağlam» buluyor, ama dış denetçi John Toye aynı fikirde değil ve tezin düzeltilmesini istiyor. Yazar Cambridge'den ayrılıyor, 1990'da döndüğünde tartışmalı malzemeyi çıkarıp Joan Robinson'ın Çin bağlantısı üzerine yeni bir makale yazıyor. Bu açıklık kitabın en değerli yanlarından biri.
Bölümde küçük ama akılda kalan ayrıntılar da var: Panikkar'ın otobiyografisinin ilk kez 1954'te Malayalam dilinde çıktığı, yazarın Kerala'ya gitmek isterken Komünistlerin yönettiği bu eyalete yabancıların alınmadığını öğrendiği ve Pencapça konuşan bir yetkilinin «Biz kendimiz de oraya gitmiyoruz!» cevabı. 1929'da «E. A. J. Robinson» imzasıyla çıkan bir makalenin, yazarın tahminine göre Austin ve Joan'ın adlarını birleştiren bir takma ad olması da ilginç bir iz.
Eleştirel açıdan, yazarın tutumu açıkça taraflı: kendi keşfini savunuyor ve Austin Robinson'ın iddiasını Keynes'in «hangi argümanın kime ait olduğundan hiçbir zaman emin olmaması» üzerine söylediği sözlerle karşılaştırıyor. Okur sonraki bölümlerde Alec Cairncross'un yazarlığı Austin'e atfettiğini ve arşiv bulgularının tabloyu daha da karmaşıklaştırdığını görüyor, ama son kararı kendisi vermek zorunda.
Sonuçta bu bölüm kitabın bütün projesini anlamak için bir anahtar: Joan Robinson'ın sonraki kalkınma iktisadı, Çin ve Hindistan üzerine görüşlerinin kökleri bu erken çalışmada aranıyor. Bilimsel araştırmanın nasıl kurulduğunu, tartışıldığını ve kişisel bedelini gösteren nadir bir sayfa. Kitabın geri kalanı daha teknik olsa da bu bölüm iktisatçı olmayan okuru bile yakalayabiliyor.
- Arşiv belgeleri, mektuplar ve mülakatlardan geniş alıntılar
- Her bölümde ayrıntılı dipnotlar ve kaynaklar
- Mali transferleri gösteren tablolar
- Kitabın sonunda Butler Raporu üzerine ekler, kaynakça ve dizin
Britanya yönetimi döneminde Hindistan ve prenslikler hakkında tarihsel bağlam sunuyor — sitemizde incelemesi var
Bölümde küçük ama akılda kalan ayrıntılar var: Panikkar'ın otobiyografisinin ilk kez 1954'te Malayalam dilinde çıktığı, yazarın Kerala'ya gitmek isterken komünistlerin yönettiği eyalete yabancıların alınmadığını öğrendiği ve Pencapça konuşan memurun «Biz kendimiz de oraya gitmiyoruz!» yanıtı. 1929'da «E. A. J. Robinson» imzasıyla çıkan makale, Austin ve Joan'ın adlarını birleştiren bir imza olarak açıklanır.
Bir sorununuz varsa bize yazın. Yayınevi, yazar, hak sahibi ya da sadece okuyucu — fark etmez. Bu incelemede telif hakkı açısından sorunlu bir şey varsa, inceleme yazarı sitenin kurallarını ihlal etmişse, ya da sadece bir öneriniz ya da şikayetiniz varsa, hey@kitabdanevar.com adresine yazın. Meseleyi mahkemeye taşımadan, kendi aramızda çözmek istiyoruz: başvuruyu 48 saat içinde inceliyor, gerekirse incelemeyi düzeltiyor ya da tamamen kaldırıyoruz.
