Kağız Şəhərlər
Uyğundur
- Klassik "sirli/qəribə qız" arxetipini həm sevən, həm sual altına qoyan hekayələr axtaran yeniyetmə və gənc yetkin oxuculara
- Real coğrafiya (Florida, Orlando) və konkret izlər üzərində qurulmuş "tapmaca-roman" strukturunu sevənlərə
- John Greenin "Bizim Ulduzumuzdakı Qüsur" kimi əsərlərini sevib onun digər kitablarını kəşf etmək istəyənlərə
- Dostluq, ilk sevgi və "başqasını həqiqətən tanımaq" mövzusunda dərin, amma yumor dolu bir dillə yazılmış hekayələr axtaranlara
Uyğun deyil
- Sürətli, hərəkət yönümlü macəra romanı axtaran oxuculara — kitab əsasən dialoq və daxili düşüncə üzərində qurulub
- Hər şeyin səliqəli izah olunduğu, birmənalı sonluq istəyən oxuculara — final qəsdən açıq və mübahisəlidir
- Metafora və simvolizmə həssas olmayan oxuculara — kitabın əsas fikri məhz "kağız şəhər" metaforasının üzərində qurulub
Roman Quentinin fəlsəfi bir "giriş" monoloqu ilə açılır — hər kəsin həyatında bir "ehtimaldan kənar" hadisə olduğunu, onunkinin isə sadəcə Florida'da Margo Roth Spiegelmanın bitişiyində böyümək olduğunu izah edir. Bu, kitabın bütün tonunu — gündəlik həyatı qəribə, demək olar fəlsəfi bir işıqda görmək tərzini — ilk səhifədən qurur.
Sonra geriyə, uşaqlığa qayıdır: Jefferson Park adlı əvvəlki donanma üssü məhəllə, orada yaşayan yalançı "Dr." Jefferson Jefferson (əslində sadəcə zəngin olmuş bir portağal suyu satıcısı) haqqında komik bir anekdot, və doqquz yaşlı Quentinlə Margonun birlikdə park ağacının altında ölü bir kişi tapması xatirəsi — travmatik, amma iki uşağı bir-birinə bağlayan bir an. Bu epizod kitabın "itki/yoxa çıxma" mövzusunu lap əvvəldən səssizcə əkir.
Vaxt sıçrayır — liseyin son sinfi. Margo indi məktəbin əfsanəvi, əlçatmaz qızıdır, Quentindən uzaqlaşıb. Bir gecə isə hər şey dəyişir: Margo onun pəncərəsindən içəri dırmaşır və sevgilisinin xəyanətinə görə diqqətlə planlaşdırdığı bir intiqam gecəsinə onu qoşulmağa dəvət edir.
Gecənin özü konkret, canlı detallarla təsvir olunur: valideynlərin oyanmaması üçün məhəllə ətrafında dolaşan maşın, Margonun tel asılqanla maşın qapısını açması, oturacağın altına basdırılan çürümüş naxta balığı, tavana spreylə çəkilən "M" hərfi. Bu, xaotik görünsə də, əslində Margonun hərbi dəqiqliklə idarə etdiyi bir əməliyyatdır — personajının sonrakı fəsillər üçün əsas xüsusiyyətini qabaqcadan göstərir.
Cütlük Orlandonun kimsəsiz şəhər mərkəzinə çatır, "Kuşkonmaz" adlanan nəhəng heykəlin (rəsmi adı "İşıq Qülləsi") yanından keçir, sonra Margonun tanıdığı gecə gözətçisi Gusun yanından SunTrust binasına daxil olurlar. Elə bu məqamda Margonun baxışlarında ilk dəfə nəsə qəribə bir uzaqlıq görünür — Quentinin hələ tam adlandıra bilmədiyi bir işarə.
Bu gecədən sonra Margo məktəbə gəlmir. Quentin tezliklə onun arxasında, sanki məhz ona ünvanlanmış izlər buraxdığını görür: ilki Billy Bragg plakatının arxasındakı Woody Guthrie şəklidir. Romanın qalanı bu izlərin arxasınca gedən axtarışdır; necə bitdiyi aşağıdakı spoyler bölməsindədir.
- Greenin dili sürətli, dialoq-yönümlü, yeniyetmə səsini həqiqi və məzəli tərzdə tutur — hər replika qısa və kəskindir
- Roman birinci şəxsin (Quentin) məhdud perspektivindən yazılıb — oxucu Margonu yalnız Quentinin gözü ilə görür, bu da kitabın əsas mövzusu olan "başqasını həqiqətən tanımaq" probleminə struktur baxımından xidmət edir
- Konkret, yoxlanıla bilən coğrafi detallar (Orlando, Jefferson Park, SunTrust binası) hekayəyə sənədli bir həqiqilik qatır
- Yumor və kədər arasında tez-tez keçid edən ton — bir səhnə komik (Dr. Jefferson Jefferson zarafatı), növbəti səhnə qəflətən ciddi (meşə ağacının yanındakı meyit xatirəsi)
Eyni müəllifin daha məşhur, xəstəlik və itki mövzusunu daha birbaşa işləyən əsəri
Greenin başqa bir "sirli, tutulmaz qız" romanı — dostluq və itki temalı ilk əsəri
Margo yoxa çıxandan sonra Quentin, Ben və Radar onun buraxdığı izlərin arxasınca düşürlər: Billy Bragg plakatının arxasında Woody Guthrie-nin şəkli, Walt Whitman-ın «Ot yarpaqları» kitabı. Sonda Quentin «kağız şəhər» anlayışına çatır: xəritə şirkətlərinin müəllif hüququnu qorumaq üçün xəritəyə saldığı uydurma yer adları. Belə yerlərdən biri Nyu-York ştatındakı Agloe-dur və Quentin Margo-nun orada olduğunu anlayır.
Buraxılış günü Quentin, Ben, Radar və Lacey buraxılış mantiyalarında maşına minib Floridadan Agloe-ya yola düşürlər. Margo-nu köhnə bir binada, dəftərinə yazı yazarkən tapırlar. O, sevinmir, əksinə hirslənir: tapılmaq istəməyib. Mübahisə zamanı Margo Quentin-ə deyir: «Sən mənə yox, uşaqlıqdan beynində saxladığın mənim haqqımdakı təsəvvürə hirslisən!»
Qalanlar qayıdır, Quentin isə Margo ilə qalıb danışır. Margo Agloe-nu niyə seçdiyini izah edir: «Kağızdan bir qız üçün kağızdan bir şəhər». Bacısı Ruthie-yə zəng edib hər çərşənbə axşamı onu axtaracağına söz verir, amma evə qayıtmır. İkisi Margo-nun köhnə dəftərini torpağa basdırıb uşaqlıqlarını «dəfn edirlər». Bir-birinə yazacaqlarına söz verib ayrılırlar. Quentin sevdiyi, amma arxasınca gedə bilmədiyi qızla vidalaşır.
Problem görürsünüzsə bizə yazın. Nəşriyyat, müəllif, hüquq sahibi və ya sadəcə oxucu — fərqi yoxdur. Bu icmalda təlif hüququ baxımından problemli bir şey varsa, icmal yazarı saytın qaydalarını pozubsa, yaxud sadəcə təklifiniz və ya iradınız varsa, hey@kitabdanevar.com ünvanına yazın. Məsələni məhkəməyə aparmadan, öz aramızda həll etmək istəyirik: müraciəti 48 saat ərzində araşdırır, lazım gələrsə icmalı düzəldir və ya tamamilə silirik.
