Kalbinin Korsanı
Uyğundur
- Dəniz macərası və korsan mövzusunu romantika ilə birləşdirən gənclər üçün romanlar sevənlərə
- Süjetin tez irəlilədiyi, dialoqlu və asan oxunan kitab axtaranlara
- Distopik fonda (quraqlıq, qıtlıq) cəsur qəhrəman qızın hekayələrini sevənlərə
Uyğun deyil
- Əsir götürən ilə əsirin yaxınlaşmasına çəkinənlərə: bu romantik xətt kitabın əsasını təşkil edir
- Dünyanın ətraflı və realist qurulmasını gözləyənlərə: quraqlıq və qadağalar yalnız fon rolunu oynayır
- Silahla hədəyə həssas olanlara
Kitab Rozanın birinci şəxsdə danışdığı açılışla başlayır: «Şeirlər eşqdən, romanlar qorxudan bəhs edərdi. Kaş aşiq olaydım…» Roza uşaqlıqda evin arxasındakı çayın dalğalarını barmaqlarında hiss etdiyini xatırlayır; indi çay qurumuş, torpaq çatlamışdır. Hadisələr 1984-cü ildə, Moala ölkəsində başlayır. Roza babasından qalma malikanəyə son dəfə baxır və evi tərk etməyə hazırlaşır.
Dünya bir neçə səhifədə qurulur. Su qıtlığı üç il əvvəl ciddiləşib, əkinçilik və istehsal dayanıb, okeanla əhatə olunmuş ölkəyə yardım həftələrlə gəlir, okeana açılanların çoxu geri dönməyib. Ən son qərar «yeni qərara qədər uşaq doğmaq qadağandır» olub; su isə həftədə iki dəfə açılır. Roza bu qərarı qəbul edir: qeyri-müəyyən gələcəyi olan ölkəyə uşaq gətirmək istəməz. Atası keçmiş bürokratdır, əlaqələri sayəsində şirin suyu olan, az adamın getdiyi gizli bir yerə yol tapıb. Roza imtiyazlı olduğu üçün utanır.
Personajlar tez cızılır: həmişə şikayətə bir səbəb tapan və lüksdən əl çəkməyən ana, qayğısız və səyahətə həvəsli on yeddi yaşlı Layla, ağır təbiətli ata. Roza özü yalnızlığı sevir, insanlardan məsafə saxlayır, İngiltərədə təhsil alıb, İngilis ədəbiyyatı oxuyub və yaxın dostu yoxdur. Elena xidmətçidir, beş yaşlı oğlu Alvin isə rəvayətçinin ən sevdiyi uşaqdır. Atanın «yalnız beş nəfər götürmək hüququmuz var» deməsinə baxmayaraq, Roza «bütün məsuliyyəti mən daşıyaram» deyərək uşağın da gəlməsinə nail olur. Bu səhnə qızın xarakterini göstərir: inadkar, haqsızlığa dözmür, bəzən fikirləşmədən danışır.
Gecə yola çıxırlar, dolunay işığında «Eros» gəmisinə minirlər. Ata maşının açarını gəmiyə kömək edən adama verir; Roza «bir də o maşına minə biləcəyikmi?» deyə düşünür. Kabinlər bir-birindən ayrılıb, yarım saat sonra terasdakı yemək masasında kapitan məlumat verəcək. Masada on beş nəfər oturur. Gəminin sahibi Adam yolun gizli və çətin olacağını deyərkən üç silahlı adam terasa girir; mavi gözlü biri stulu çəkib masanın başına oturur, Adamı yoldaşları qollarından tutub aparır, kapitan telsizə uzanınca «yardımçı kapitanın vəziyyəti yaxşı deyil» deyə geri göndərilir.
Səhnənin mərkəzində Rozanın ayağa qalxması dayanır. Silah atasına yönələndə o ayağa qalxır, «Sən kimsən?» soruşur və «Mən kapitanınam. Gəmi ikinci əmrə qədər mənimdir, Roza» cavabını alır. Roza polisə zəng etməyi tələb edir; adam isə «okeanın ortasında polisə çatacağını düşündün? Üstəlik gizli və qadağan səyahəti zamanı?» deyir. Masadakı kişilərin heç biri qalxmadığı üçün Roza onları utandırır, kimsə «Sən korsansan?» deyə soruşur, adam təsdiqləyir. Adı Elvisdir; yoldaşları Ares və Martindir. Qadınlara silah doğrultmayacağını, maraqları təmin olunanda gəmini və sərnişinləri buraxacağını bildirir.
Yazıçı əsasən səhnənin gərginliyi ilə işləyir: qısa replikalar, istehzalı cavablar, qəhrəmanın hirsli daxili şərhləri. Elvis həm təhdid edir, həm zarafat edir; qadının sancağını sahibinə qaytarır, uşağın yanında yumşalır, amma gözləri Rozaya «səmimiyyətsiz» görünür. Rəvayətçi bu cütlüyün gərginliyini əvvəldən romantik tonda qurur: «buz mavisi gözlər» dəfələrlə təkrarlanır. Zəif tərəflər də bəllidir: Rozanın düşüncələri bəzən eyni fikri təkrarlayır, korsanlara «təlxək», «murdar» kimi epitetlər çox verilir, quraqlıq dünyası yalnız fon rolunu oynayır.
- Basqın səhnəsi sürətlə və gərginliklə qurulub, ilk fəsildə oxucunu birbaşa hadisənin içinə salır
- Roza birinci şəxsdə danışır, fikirləri və şübhələri açıq verilir
- Quraqlıq, qıtlıq və doğum qadağası kimi distopik detallar qısa, amma təsirlidir
- Qəhrəmanın xarakteri aydındır: o, qorxsa da, gücsüzlərin yanında durur
- Gəmi mühiti məhdud məkanın gərginliyini yaxşı yaradır
Güclü qəhrəman qızı olan gənclərə yönəlmiş korsan macərası
Dəniz macərası və korsan romanlarının klassik nümunəsi
Distopik fonda cəsur gənc qəhrəman qızın hekayəsi
Sərnişinlər kabinlərə kilidlənir, Roza çamadanında üç kitabdan birinin yoxa çıxdığını görür: onu korsanlar götürüb. Qapı deliyindən atası ilə danışır, anası mücevhərlərinin alındığını deyir. Roza bacısının gümüş saç sancağı ilə kilidi açmağa çalışır, alınmır. Səhər Elvis və Ares çay, çörək və bal gətirir («zəhər-mənhər yoxdur»). Ares məcməyini almağa gələndə Roza onu məcməyi və vazanla vurub yıxır, açarı götürür və Layla ilə qaçır; qazan otağından keçib mətbəxə düşürlər, amma orada Elvis onları qarşılayır. Roza bıçaq tutur, Elvis isə «ikinci dəfə qatil olmaq istəyirsən?» deyir: Ares sağdır, öləcək adam deyil. Ares Laylanı tutur, Layla onu dişləyir, Elvis bıçağı Aresə atıb refleksini yoxlayır və hər ikisi gülür.
Roza və Layla kabinlərinə qaytarılır, atası Rozanı danlayır. Elvis açarı tələb edəndə Roza onu itirdiyini deyir; Elvis yalan olduğunu başa düşür, amma açarı onda saxlamağa icazə verir — bir şərtlə: «Mənə o kitabı oxumanı istəyirəm». Üçüncü gecə Ares Rozanı Elvisin yanına çağırır. Elvis gəmi sahibinin iş otağında oturub siqaret çəkir; kitab Emily Bronteyin ingiliscə romanıdır və Elvis ingiliscə bilmir. Əvəzində kitabı geri verəcəyini və Alvini kabinindən çıxaracağını vəd edir. Roza «ailəmə demə» deyir, Elvis isə «bu bizim özəlimizdir» cavabını verir.
Problem görürsünüzsə bizə yazın. Nəşriyyat, müəllif, hüquq sahibi və ya sadəcə oxucu — fərqi yoxdur. Bu icmalda təlif hüququ baxımından problemli bir şey varsa, icmal yazarı saytın qaydalarını pozubsa, yaxud sadəcə təklifiniz və ya iradınız varsa, hey@kitabdanevar.com ünvanına yazın. Məsələni məhkəməyə aparmadan, öz aramızda həll etmək istəyirik: müraciəti 48 saat ərzində araşdırır, lazım gələrsə icmalı düzəldir və ya tamamilə silirik.
