Dönmek Mümkün Olsa
Uyğundur
- Vaxt-səyahəti elementi olan triller/sirr romanlarını sevənlərə
- Marc Levyin duyğusal, sürətli templi yazı üslubuna aşina olub janr dəyişikliyini görmək istəyənlərə
- Nyu-York fonunda qurulmuş, jurnalistika mühitini əks etdirən romanlara maraqlananlara
Uyğun deyil
- Marc Levydən yalnız klassik romantik drama gözləyənlərə (bu kitab daha çox triller/sirr janrındadır)
- Zorakılıq və qətl planlaması təsvirlərinə həssas oxuculara
- Realist, "sərt" trillerlərə üstünlük verib fantastik elementlərə (vaxtda geri qayıtma) tab gətirməyənlərə
Roman adı açıqlanmayan bir personajın gözüylə açılır — bu şəxs həftələrdir Menhettenin River Parkında hər səhər eyni saatda qaçan bir insanı izləyir, hücumun texniki detallarını (haradan vurmalı, hansı damarı zədələməli, ambulansın nə qədər gecikəcəyi) soyuqqanlı bir dəqiqliklə planlaşdırır. Bu səhnə demək olar tibbi dərslik dəqiqliyi ilə yazılıb, emosiya yoxdur — sadəcə hesablama.
İkinci fəsil kəskin şəkildə fərqli bir tona keçir — 2011-ci ilin mayı, "New York Times"da çalışan Andrew Stilmanın tərcümeyi-halı. 23 yaşından arxivdə başlayıb, dörd il sonra "Günlük Xəbərlər" sütununun ölüm elanları bölməsində köməkçi yazıçı olur — imzasız, gündə üç zeytin və altı martini ilə "yaşayan" beş illik bir dövr.
Redaksiyanın maliyyə departamenti ölüm elanlarından gələn gəlirin artdığını fərqinə vararaq Andrewu mükafatlandırır — amma qəribə bir yolla: onu evlilik elanları bölməsinə keçirirlər. Andrew burada da uğur qazanır, hətta hələ leqallaşmamış həmcins nikah elanlarını dərc etməyə başlayaraq bölməni genişləndirir, maaşı artır.
Xarakter təsviri incə detallarla qurulur — Andrew alkoqolu azaltmaq üçün deyil, arzuladığı klassik Datsun 240Z avtomobilini ala bilmək üçün (sərxoş sürməmək şərti ilə) içkini məhdudlaşdırır. Fəsil, Andrewun gələcək (implisit şəkildə) arvadı olacaq Valerie Ramsay ilə, hər ikisi sərxoş halda, barın qarşısında təsadüfən qarşılaşması ilə bitir.
Bu iki fəslin yan-yana qoyuluşu romanın əsas gərginlik mənbəyini yaradır — oxucu artıq bilir ki, izlənən "qaçışçı" çox güman Andrewun özüdür, amma bunu hələ təsdiqləmədən, müəllif diqqətlə onun adi, hətta bəzən komik həyatını tanıdır ki, gələcək zərbə daha ağır hiss olunsun.
- Açılış fəsli bilərəkdən soyuq, klinik dillə yazılıb — emosiyasız təsvir gərginliyi artırır
- İki fərqli povest tonu (soyuqqanlı planlaşdırma vs. yüngül, ironik bioqrafiya) bilərəkdən kontrast yaradır
Eyni müəllifin başqa bir "ikinci şans" mövzulu romanı
Vaxt-səyahəti və sevgi mövzusunu birləşdirən oxşar bir roman
Andrew iki ay əvvələ qayıdandan sonra Argentinada oğurlanmış uşaqlarla bağlı araşdırmasını davam etdirir; hədəfi Ortiz adlı adamdır. Bir köhnə fotoşəkil hər şeyi dəyişir: şəkildəki qadın Andrew-un rəhbəri, New York Times-ın redaktoru Olivia Stern-ə çox bənzəyir. Olivia əslində Maria Luz-dur — Isabel və Raphael adlı cütlüyün oğurlanmış qızı, onu Ortiz böyüdüb. İyirmi yaşında həqiqəti öyrənib, amma Ortiz-i özü ifşa edə bilməyib və Andrew-u onun üstünə göndərib.
Bıçaqlayan isə Novecento-da qarşılaşdığı sirli qadındır: Anna, Ortiz-in doğma qızı. Atasını qorumaq üçün Buenos-Ayresdən bəri Andrew-u izləyib. Sona yaxın Andrew yenə bıçaqlanır və ölümlə çarpışarkən Anna-nın səsini eşidir: o, Andrew-un Valerie-ni toy gecəsi tərk etdiyini xatırladır. Xəstəxanada ürəyi bir neçə dəfə dayanır; əməliyyat gözləniləndən yaxşı keçir, amma həyati təhlükə qalır.
10 iyulda Andrew-un məqaləsi New York Times-ın birinci səhifəsində çıxır. Valerie onu xəstəxana çarpayısının başında oxuyur, Andrew isə hələ özünə gəlməyib. Roman cərrahın sözləri ilə açıq bitir: «Həyatda hər şey mümkündür».
Problem görürsünüzsə bizə yazın. Nəşriyyat, müəllif, hüquq sahibi və ya sadəcə oxucu — fərqi yoxdur. Bu icmalda təlif hüququ baxımından problemli bir şey varsa, icmal yazarı saytın qaydalarını pozubsa, yaxud sadəcə təklifiniz və ya iradınız varsa, hey@kitabdanevar.com ünvanına yazın. Məsələni məhkəməyə aparmadan, öz aramızda həll etmək istəyirik: müraciəti 48 saat ərzində araşdırır, lazım gələrsə icmalı düzəldir və ya tamamilə silirik.
