Tanrıların Parmak İzleri
Uyğundur
- Qədim abidələrə, itmiş sivilizasiya fərziyyələrinə və «alternativ tarix» kitablarına maraq göstərən oxuculara
- Səyahət reportajı üslubunda, şəkilli və canlı yazılmış populyar elmi-fantastik əsərləri sevənlərə
- Arxeoloji və geofizik fərziyyələrin ortodoks izahlarla necə toqquşduğunu görmək istəyənlərə
Uyğun deyil
- Arxeologiya və tarixi akademik mənbələrlə öyrənmək istəyənlərə
- İddiaları yoxlanılmadan qəbul etməyə meylli oxuculara: kitab ilkin sübut standartını yerinə yetirmir
- Qısa oxu axtaranlara: kitab 600 səhifədən çoxdur
Hancock əsas tezisini xəritələrdən başlayır: Piri Reis (1513), Oronteus Finaeus (1531), Mercator və Buache xəritələri Antarktidanı buzdan azad şəkildə göstərir və müəllifə görə bu, ancaq buz örtüyü formalaşmazdan əvvəl, təxminən e.ə. 13 000–4000 arasında hazırlanmış mənbələrdən köçürülə bilərdi. Müəllif Charles Hapgoodun yer qabığının sürüşməsi nəzəriyyəsinə söykənir, Ross dənizi dibindən çıxarılmış çöküntülərin e.ə. 4000-dən əvvəl «mülayim şərait»i göstərdiyini xatırladır və nəticə çıxarır: tarixdən əvvəl qlobal xəritə çəkən naməlum bir sivilizasiya olub.
Üçüncü fəsildə «boylam» məsələsi qurulur: dəqiq boylamı ölçmək üçün Harrisonun XVIII əsr xronometri lazım idi, halbuki Dulcert, Zeno, Ibn Ben Zara portolanlarının və Piri Reis xəritəsinin boylamları «mümkünsüz» dəqiqlikdədir. Müəllif buna sferik triqonometriya, Merkator tipli proyeksiyalar və MIT-dən Richard Strachanın, ABŞ Hərbi Hava Qüvvələrinin xəritəçilərinin rəylərini əlavə edir; «itmiş riyaziyyatçılar» ifadəsi ilə qədim, qabaqcıl dünya elminin izləri olduğunu iddia edir. Bu bölmədə arqumentlər Hapgoodun işlərinə söykənir və müstəqil yoxlama göstərilmir.
İkinci hissə Hancockun özünün Perudakı səyahəti kimi qurulub: Nazca xətləri üzərində təyyarə ilə uçuş, heyvan fiqurları (kolibri, hörümçək, meymun, kondor), düz xətlər, Maria Reichenin ölçmələri və Pitluganın Orion hizalanması fərziyyəsi. Müəllif «yadplanetlilərin eniş zolağı» fikrini rədd edir, lakin xətlərin yaşını və məqsədini naməlum adlandırıb Amazonda yaşayan nadir hörümçək növünün təsvirini «qeyri-adi» sayır.
Beşinci fəsildə İnka mifologiyası: Virakoça («Dəniz köpüyü») — saqqallı, ağ dərili, uzun paltarlı «yad», Cuzco’dakı Coricancha məbədində heykəli olan tanrı. Müəllif onu Müqəddəs Bartolomey və Tomas təsvirləri ilə müqayisə edir, İnkaların ispanları qayıdan Virakoça sandığını yazır. Mətn əfsanələri tarixi dəlil kimi təqdim edir; sənədli mənbə ilə fərziyyə eyni tonda verilir.
- Kitab səyahət reportajı və araşdırma üsulunu birləşdirir; müəllif abidələri öz gözü ilə görüb təəssüratlarını yazır
- İddialar «necə izah etməli?» sualı ilə qurulur və alternativ izahlar «ortodoks» deyilərək qənaətbəxş sayılmır
- Mənbələrə çoxlu istinad var (qeydlər və biblioqrafiya 540-cı səhifədən başlayır), amma bir çox mənbə kənar və ya tənqidə məruz qalmış nəzəriyyələrdir
- Fotoşəkillər, xəritələr və sxemlər mətni zənginləşdirir
- Mif və əfsanələr tarixi sübut kimi, fərziyyə isə sübut tonunda təqdim olunur
Qədim abidələr haqqında başqa bir məşhur alternativ tarix kitabı
Pseudo-arxeoloji iddiaların niyə elmi cəhətdən tutarsız olduğunu izah edən tənqidi araşdırma
İnsanlığın tarixinə akademik çərçivədən yazılmış populyar baxış
Oxunan hissənin sonunda Hancock And xalqlarının mifologiyasında eyni uzun boylu, saqqallı, açıq dərili müdrik fiqurun müxtəlif adlarla təkrarlandığını yazır və fəslin sonunda sual qoyur: «Virakoçalara ilham verənlər kimlər idi?». Sual açıq qalır və kitabın sonrakı hissələrinə ötürülür.
Problem görürsünüzsə bizə yazın. Nəşriyyat, müəllif, hüquq sahibi və ya sadəcə oxucu — fərqi yoxdur. Bu icmalda təlif hüququ baxımından problemli bir şey varsa, icmal yazarı saytın qaydalarını pozubsa, yaxud sadəcə təklifiniz və ya iradınız varsa, hey@kitabdanevar.com ünvanına yazın. Məsələni məhkəməyə aparmadan, öz aramızda həll etmək istəyirik: müraciəti 48 saat ərzində araşdırır, lazım gələrsə icmalı düzəldir və ya tamamilə silirik.
