Mart Menekşeleri
Uygun
- İki zaman çizgisinde ilerleyen aile sırrı romanlarını sevenlere
- Deniz kenarı, küçük ada atmosferi ve «rahatlatıcı» bir okuma arayanlara
- Kate Morton, Nicholas Sparks türü romantik-dram okurlarına
- Boşanma ve yeniden başlama üzerine hafif, umut veren bir hikâye isteyenlere
Uygun değil
- Karmaşık bir dil ve derin psikolojik çözümleme bekleyenlere
- Romantik klişelerden (yakışıklı komşu, eski sevgili) sıkılan okurlara
- Hızlı, gerilimli bir kurgu arayanlara — tempo sakin
Roman acı-tatlı bir sahneyle açılıyor: Emily son koliyi bantlarken Joel onun çok sevdiği kitabı da götürmek üzeredir; sonra kapıyı dışarıdan kilitleyip gider — «hâlâ güvenliğimi önemsiyor». Emily evliliğinin sonunu yanık acı soslu omletin kokusuyla hatırlıyor; bu küçük, somut ayrıntılar Jio'nun güçlü yanı. Boşanma evraklarını restoranda imzalarken en yakın arkadaşı Annabelle doktora araştırmasına dayanan komik bir teori anlatıyor: bir evliliğin ömrünü kocanın adı belirler. «Joel — yedi yıl, iki hafta». Bu mizah romanın melankolik tonunu iyi dengeliyor.
Emily'nin yaratıcılık krizi de inandırıcı: sekiz yıl önce yazdığı ilk romanı çok satmış, filmi çekilmiş, ama o günden beri her sabah boş ekrana bakıyor. Annabelle ona gerçekten ilgilendiği bir şey hakkında yazmasını öneriyor ve Emily'nin aklına annesinin yengesi Bee geliyor. Çocukluğundan hatırladığı bir ayrıntı — koridorda yüksekte asılı, genç Bee'nin sahilde bir kadının kulağına bir şey fısıldadığı fotoğraf — ve Bee'nin zamanında ona hediye ettiği tablo kurgunun anahtarına dönüşüyor: tablodaki kadın Bee, ama elini tutan kıvırcık siyah saçlı adam Bill Dayı değil.
Adaya varış Jio'nun betimleme ustalığını gösteriyor: feribot, Puget Koyu'nun tuzlu kokusu, sahildeki kiremit evler, Bee'nin 1963 model yeşil Volkswagen'iyle emniyet kemersiz hız. 85 yaşında, hâlâ yirmilerindeymiş gibi giyinen, kahve fincanına şarap koyup «ilacım» diyen Bee romanın en canlı karakteri. Şömine başında sessizce içilen cin, sıcak karşılama — bunlar kitaba rahat, sıcak bir ritim veriyor.
Sahilde Emily komşu Henry ile tanışıyor: adanın taş sektirme «şampiyonu» (rekoru 14), altmış yıl önce evlenemediği nişanlısının fotoğrafını hâlâ şömine üstünde tutan yaşlı adam. Onun evinde komşu Jack beliriyor — uzun boylu, biraz utangaç, köpeği Russ ile sahilde yürüyen bir adam — ve Emily'yi cumartesi akşamı yemeğe davet ediyor. Ama Bee onları pencereden izleyip kısa bir uyarı yapıyor: «Dikkat et. Özellikle Jack'e». Nedenini ise söylemiyor. Bu, romanın «adada herkesin bir sırrı var» motivini ustalıkla kuruyor.
Dördüncü bölümde marketin şarap mahzeninde Emily gençlik aşkı Greg ile karşılaşıyor ve o da onu yemeğe davet ediyor. Burada romanın zayıf yanı görünüyor: birkaç bölüm içinde kahramanın karşısına iki yakışıklı bekâr erkek çıkıyor ve seçim üçgeni çok tanıdık bir kalıba giriyor. Yine de Emily'nin iç monoloğu — lastik çizmeler ve eski bir yün kazakla eski sevgilisine yakalanmanın utancı — samimi ve komik.
Romanın asıl motoru ise günlük. Pembe misafir odasının komodininde bulunan kırmızı kadife defterin ilk sayfasında «Müsvedde kitabı», ardından güzel bir el yazısıyla «1943 Yılında Küçük Bir Adada Yaşananların Hikâyesi» yazıyor. Evli bir kadın — Esther — Elliot adlı bir adamla buluşmasını, kocası Bobby'nin ona hiç böyle sarılmadığını yazıyor. Bu parçalar kitabın en ilgi çekici kısmı ve okuru Emily ile birlikte «sadece bir sayfa daha» diyerek devam etmeye zorluyor.
- İki zaman çizgisi: Mart 2005 ve 1943 tarihli günlük
- Birinci tekil şahıs, samimi ve esprili iç monolog
- Güçlü mekân betimlemeleri: ada, sahil, eski ev
- Her bölüm küçük bir sır ya da soruyla bitiyor
Geçmişle bugün arasında gidip gelen, eski bir aşk ve aile sırrı üzerine kurulu başka bir roman — sitemizde incelemesi var
Hayatında çıkmaza girmiş bir kadının ikinci şans arayışı üzerine sıcak, umut veren bir roman — sitemizde incelemesi var
Emily 28 Şubat 2005'te boşanma evraklarını imzalıyor, eve döndüğünde Joel'in yeni sevgilisi Stephanie ile düğün davetiyesini buluyor. Bee'nin gönderdiği kartpostalda şöyle yazıyor: «Ada, zamanı geldiğinde buraya ait olanları geri çağırır... Eve dön». Emily mart ayının ilk günü adaya geliyor; Bee telefonda «seninle konuşmam gereken önemli bir konu var» demiş, ama henüz açmıyor.
Emily tablodaki adamın Bill Dayı olmadığını anlıyor, Henry'nin şömine üstündeki fotoğraftaki eski nişanlısından söz etmekten kaçındığını görüyor, Bee'nin Jack'e karşı açık soğukluğunu hissediyor. Günlükteki Esther 1943'ün soğuk bir mart gecesinde Elliot'ı öpüyor ve o gün başlayan olaylar zincirinin kendi hayatını ve çevresindekilerin yaşantısını sonsuza dek değiştireceğini yazıyor. Bee markette Emily'yi kapkara gözlü, kendi yaşlarında bir kadınla tanıştırmak isterken bu incelemenin kapsadığı kısım bitiyor.
Bir sorununuz varsa bize yazın. Yayınevi, yazar, hak sahibi ya da sadece okuyucu — fark etmez. Bu incelemede telif hakkı açısından sorunlu bir şey varsa, inceleme yazarı sitenin kurallarını ihlal etmişse, ya da sadece bir öneriniz ya da şikayetiniz varsa, hey@kitabdanevar.com adresine yazın. Meseleyi mahkemeye taşımadan, kendi aramızda çözmek istiyoruz: başvuruyu 48 saat içinde inceliyor, gerekirse incelemeyi düzeltiyor ya da tamamen kaldırıyoruz.
